Закрыть ... [X]

Украина примет участие в «Евровидении» 2018 года

Добавлено: 26.04.2018, 09:29 / Просмотров: 44332
Закрыть ... [X]

Ukraina uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 2003 roku[1]. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się ukraiński nadawca publiczny Narodowa Telekompania Ukrainy (NTU)[2].

Ukraina dwukrotnie wygrała konkurs: w 2004 (Rusłana z utworem „Wild Dances”)[3] i 2016 roku (Jamala z „1944”)[4], dzięki czemu konkursy w 2005 i 2017 odbyły się na Ukrainie[5].

W 2015 ukraiński nadawca wycofał się z uczestnictwa w konkursie w związku z niestabilną sytuacją w kraju[6]. Rok później kraj powrócił do stawki konkursowej.

Spis treści Historia Ukrainy w Konkursie Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod] Konkurs Piosenki Eurowizji 2003[edytuj | edytuj kod]

W 2002 roku Ukraińska telewizja publiczna (NTV) podjęła decyzję o debiucie podczas 48. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Rydze w maju 2003 roku[7][8][9]. Reprezentant kraju został wybrany wewnętrznie przez władze stacji. Został nim Ołeksandr Ponomariow[10] z utworem „Hasta la vista”[11][12], który został wyłoniony spośród ponad 50 propozycji nadesłanych do siedziby krajowego nadawcy NTU[13].

W przygotowaniach do eurowizyjnego występu reprezentantowi pomagał maltański kompozytor Philip Vella[14]. Na scenie piosenkarzowi towarzyszył akrobata Anatolij Zalewskij oraz reprezentantki Teatru Rizoma[15]: dwie tancerki i dwie chórzystki[16][17].

24 maja 2003 roku piosenkarz wystąpił w finale Konkursu Piosenki Eurowizji i zajął czternaste miejsce z wynikiem 30 punktów[18].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2004[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku nadawca NTU wysłał swojego reprezentanta na 49. Konkurs Piosenki Eurowizji, organizowany w Stambule. W styczniu telewizja ogłosiła, że przedstawicielką kraju w konkursoe będzie, wybrana wewnętrznie przez NTU, Rusłana Łyżyczko z piosenką „Wild Dances”[19].

W związku ze zwiększającą się liczbą krajów chętnych do udziału w Konkursie Piosenki Eurowizji, w 2004 roku EBU wprowadziła koncert półfinałowy. Z występu w półfinale zwolnione były kraje tzw. „wielkiej czwórki” (tj. Niemcy, Wielka Brytania, Francja, Hiszpania) oraz państwa, których reprezentanci rok wcześniej zajęli miejsce w pierwszej dziesiątce finałowej, dlatego Rusłana musiała uczestniczyć w rundzie półfinałowej.

Podczas pobytu w Stambule ukraińska delegacja rozdawała dziennikarzom w centrum prasowym specjalne gadżety z wizerunkiem reprezentantki – notatniki, flagi oraz płyty CD i DVD[20][21]. 12 maja Rusłana wystąpiła w półfinale i z drugiego miejsca awansowała do finału, rozgrywanego 15 maja[22][23]. Zajęła w nim pierwsze miejsce po zdobyciu 280 punktów od telewidzów, w tym m.in. maksymalnych not 12 punktów z Polski, Turcji, Rosji, Islandii, Łotwy, Izraela, Estonii i Litwy[24][25]. Podczas występów na scenie towarzyszyli jej tancerze z formacji tanecznej Balet Życia, która zaprezentowała układ ułożony przez Irinę Mazur, będący połączeniem tańca współczesnego i ludowych tańców ukraińskich[26][27].

Po finale konkursu piosenka „Wild Dances” otrzymała Nagrodę Artystyczną im. Marcela Bezençona[28].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2005[edytuj | edytuj kod]

Dzięki wygranej Rusłany Łyżyczko w 2004 roku 50. Konkurs Piosenki Eurowizji był organizowany w Ukrainie. We wrześniu 2004 roku telewizja NTU i EBU potwierdziły, że konkurs odbędzie się w Kijowskim Pałacu Sportu[29][30][31]. W listopadzie pojawiły się pogłoski dotyczące zmiany miejsca organizacji konkursu[32] w związku z protestami politycznymi (pomarańczową rewolucją) oraz obywatelskim poruszeniem przeprowadzonym na terenie Ukrainy[33][34]. Temat został poruszony podczas spotkania Grupy Referencyjnej EBU[35][36][37], która zdecydowała o niezmienianiu miejsca organizacji konkursu[38][39], co potwierdziło specjalne oświadczenie wydane przez Grupę niedługo po zakończeniu zebrania[40]. Pod koniec grudnia rozpoczęto renowację hali Pałacu Sportu[41][42], na co wydano ok. 4 milionów franków[43]. Prace remontowo-renowacyjne ukończono na początku maja[44][45][46]. Arena mogła pomieścić ponad 5 tys. widzów[47]. 22 marca telewizja NTU podpisała umowę wynajmu hali[48]. Nadawca przyznaczył ok. 5 mln franków na przygotowanie i transmisję konkursu, kolejne 4,5 mln otrzymał od EBU, ok. 3,3 mlna od krajowego parlamentu[49], a ok. 5,5 miliona od rządu[50]. Właściciele lokalnych hoteli zainwestowały ok. 9,5 miliona euro w celu zakwaterowania wszystkich krajowych delegacji oraz wielbicieli widowiska[51].

Z powodu polityki wizowej w Ukrainie planowano znieść wizy dla mieszkańców krajów europejskich[52]. Decyzja została zatwierdzona przez rząd, a oficjalne oświadczenie w tej sprawie zostało opublikowane 29 marca[53]. Prezydent kraju Wiktor Juszczenko zniósł kontrolę wizową dla Europejczyków na terenie państwa od 1 maja do 1 września 2005 roku[54]. Producentami generalnymi konkursu zostali Alekandr Saweńko (NTU)[55] i Tarmo Krimm (EBU)[56], a prowadzącymi koncerty zostali Pawło „DJ Pasza” Szylko i Marija „Masza” Jefrosynina[57].

Reprezentant Ukrainy po raz pierwszy został wybrany za pośrednictwem krajowych eliminacji[58]. Proces nadsyłania propozycji do siedziby NTU rozpoczęto 1 sierpnia; pierwotnie termin zgłaszania się miał upłynąć 20 września, jednak z powodu niezadowalającej liczby zgłoszeń przesunięto go na 8 października[59]. Do konkursu zostało dopuszczonych łącznie 75 wykonawców, wyłonionych spośród 202 kandydatów, którzy nadesłali łącznie 527 propozycji. Uczestnikami eliminacji zostali: Stand.up, Wchid u zminnomu wzutti, Elena Omargaliewa, Darina Sumska, Anna Olga, Potap, NeDilia, Inesz, Kisze, Maya, Tayana, Radio SSB, Julia Priadko, Michaiło Sanin, Julia Zabrodska, Ex-Presidenti, Natasza Radko, Lesia Gorowa, Olga Heka, Fedor, Jurcasz, Kalicz, Anita Gezo, Alina Starodumowa, Via Harli, Iwanka Milay, SheOna, Chwiliu Trimaj, Tiana Rawi, Katerina, Foxy, Eliksir, Julia Bodaj, Kapinos, Igor Balan, Julia Klim, Wiktor Pawlik, Pomarancz, Marina Kuzmina, Olenka, Zoriana Skirko, Artur Kulpowycz, Irina Fediszin, Protivogaz, Sergej Gawrilow, Daleko, Konstantin Pona, Boris Glibow, A-ERA, Gyndul Mytsej, Ani Lorak, Orkestr Yanki Kozir, Kenzano, Aleksandr Nikoriak, Elena Sinczuk, Talita Kum, Alina Gornostajewa, Nazar Sawko i Irina Fedyszyn, The Best, Irina Jarina, Roma Polonsky (feat. Sotger), Katia Popowa, Marina Lawriszewa, Lourdes, Mandarinowyj Raj, Julia Korszinska, Oksana Rudik, Artem, Veronika, Emotions, Tetiana Liberman, Igor Kruglow, Nota-Neo, Wolia i Alewtina Leontewa[60]. Pierwotnie w stawce znalazła się też Wierka Serdiuczka, ale wycofała się z powodu skrytykowania jej twórczości przez jurorów[61]. Wykonawcy zostali podzieleni na piętnaście półfinałów, emitowanych od 14 listopada 2004 do 20 lutego 2005 roku, w których występowało po pięciu kandydatów[62].

Do finału dostali się zdobywcy największej liczby głosów telewidzów z każdego z półfinałów: Stand.up[63], NeDilia[64], Tayana[65], Ex-Presidenti[66], Jurcasz[67], Tiana Ravi (w wyniku „błęd techicznego” ogłoszono awans Szeony)[68][69], Foxy[70], Wiktor Pawlik[71], Sergej Gawrilow[72], Daleko[73], Ani Lorak[74], Talita Kum[75], Lourdes[76], Julia Korszinska[77] i Wolia[78], a także zdobywcy tzw. „dzikiej karty” od NTU: De Shifer, Tartak, Greenjolly i Mandri[79]. W trakcie trwania selekcji zwrócono uwagę, że kilka finałowych piosenek łamie zapis regulaminowy konkursu mówiący o zakazie komercyjnej publikacji utworów przed 1 października 2004 roku. Władze NTU zapewniły, że w przypadku wygranej nieregulaminowej piosenki, reprezentant będzie miał obowiązek zmienić kompozycję[80][78]. W finale konkursu, rozgrywanym 27 lutego w studiu NTU w Kijowie, pierwsze miejsce zdobył zespół Greenjolly z utworem „Razom nas bahato, nas ne podołaty”, za który otrzymał największą liczbę 2 247 głosów od telewidzów[81].

Po konkursie tekst piosenki, która wcześniej została wybrana na hymn Wiktora Juszczenki podczas tzw. pomarańczowej rewolucji w 2004 roku[82][83], został zmieniony ze względu na zawarcie w nim politycznej wiadomości[84][85][86]. Ostatecznie refren piosenki wzbogacono o zwroty w ośmiu wersjach językowych: ukraińskiej, angielskiej, polskiej (Jest nas wielu, nas nie pokonacie), niemieckiej (Alle wir in allem, sind wir nicht zufallen), francuskiej (Le people uni serait jamais vaincu), czeskiej (V ednote ja nase sila), hiszpańskiej (Si estamos juntos, somos invencibles) i rosyjskiej (Wmiestie my ediny, my nie pobiedimy)[87][88]. W marcu EBU poinformowała, że utwór nie jest oryginalną kompozycją, tylko przeróbką rewolucjonistycznego utworu „Pueblo unido jamas sera vencido” z lat 60[89], ale nie zdyskwalifikowała propozycji[90].

21 maja 2005 roku zespół wystąpił w finale Eurowizji i zajął w nim dwudzieste miejsce po zdobyciu 30 punktów, w tym m.in. maksymalnej noty 12 punktów z Polski[91].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2006[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku stacja NTU uczestniczyła w 51. Konkursie Piosenki Eurowizji. Podobnie jak rok wcześniej, reprezentant kraju został wybrany poprzez krajowe eliminacje eurowizyjne, które tym razem ograniczono jedynie do koncertu finałowego, który został rozegrany 11 marca 2006 roku w studiu NTU. W finale, który prowadzili Maria Orłowa i Igor Posypajko, wystąpiło trzech wykonawców: Tina Karol, Irina Rosenfeld i Kirill Turiczenko. Ostatecznie największe poparcie telewidzów i jurorów uzyskała Tina Karol z piosenką „I Am Your Queen”, dzięki czemu zajęła pierwsze miejsce oraz zdobyła tytuł reprezentantki Ukrainy w Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Atenach[92].

Po finale eliminacji konkursowy utwór piosenkarki został odświeżony oraz wydany pod nowym tytułem – „Show Me Your Love”. 18 maja reprezentantka Ukrainy zaprezentowała go w półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji, z którego z siódmego miejsca awansowała do finału[93]. W koncercie finałowym, który odbył się 20 maja, Tina Karol zajęła siódme miejsce ze 145 punktami na koncie, w tym m.in. z maksymalną notą 12 punktów z Portugalii[94].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2007[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku telewizja NTU wzięła udział w 52. Konkursie Piosenki Eurowizji. Reprezentant kraju został wybrany za pośrednictwem krajowych eliminacji eurowizyjnych. Do finału zostało zakwalifikowanych siedmiu wykonawców: GODO, Ewgenia Własowa, Ołena Grebeniuk, Wierka Serdiuczka, NieAngeły, Bondarczuk i Aviator. W koncercie finałowym, który został rozegrany 9 marca w studiu NTU, największe poparcie telewidzów i jurorów zdobyła drag queen Wierka Serdiuczka z utworem „Dancing”[95].

Przed finałem Konkursu Piosenki Eurowizji utwór „Dancing” odświeżono i wydano pod nowym tytułem – „Dancing Lasha Tumbai”[96]. Piosenka wywołała kontrowersje; zdaniem wielu obserwatorów fraza Lasza tumbai (jakoby oznaczająca w języku mongolskim „bita śmietana”) przypominała w wymowie angielski zwrot Russia Goodbye (pol. Do widzenia, Rosjo), mający nawiązywać do pomarańczowej rewolucji[97][98]. Utwór został dopuszczony do konkursu.

Dzięki zajęciu przez Tinę Karol miejsca w pierwszej dziesiątce klasyfikacji finałowej konkursu w 2006 roku, Wierka Serdiuczka miała zapewniony udział w finale Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Helsinkach. W koncercie finałowym, rozgrywanym 12 maja, zajęła w nim ostatecznie drugie miejsce z wynikiem 235 punktów na koncie, w tym m.in. maksymalnych not 12 punktów z Czech, Polski, Łotwy, Portugalii i Andory[99].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2008[edytuj | edytuj kod]

W 2008 roku stacja NTU uczestniczyła w 53. Konkursie Piosenki Eurowizji. Reprezentantką Ukrainy została wyłoniona wewnętrznie Ani Lorak, której konkursowa propozycja została wyłoniona podczas specjalnego koncertu rozegranego 23 lutego w studiu telewizji. Podczas koncertu, który prowadzili Timur Mirosznyczenko i Maria Orłowa, piosenkarka zaprezentowała pięć piosenek, z czego największe poparcie telewidzów i jurorów zdobył utwór „Shady Lady”[100].

W 2008 roku EBU po raz pierwszy zorganizowała dwa koncerty półfinałowe Konkursu Piosenki Eurowizji, który odbył się w Belgradzie. Ani Lorak wystąpiła w drugim półfinale organizowanym 22 maja i zdobyła w nim 152 punkty, w tym m.in. maksymalne noty 12 punktów z Białorusi, Portugalii, Turcji, Bułgarii, Czech i Gruzji, dzięki czemu z pierwszego miejsca awansowała do sobotniego finału[101]. Dwa dni później reprezentantka Ukrainy zaprezentowała się w finale i zajęła w nim drugie miejsce z 230 punktami na koncie, w tym m.in. z maksymalną notą 12 punktów z Portugalii[102][103]

Konkurs Piosenki Eurowizji 2009[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku ukraińska telewizja wystawiła swojego reprezentanta na 54. Konkurs Piosenki Eurowizji. Został on wyłoniony za pomocą krajowych eliminacji eurowizyjnych, do których zakwalifikowanych zostało 31 wykonawców: Tori Joy, Gariaczyj szokolad, Bagira, Solomia, Tanja Briancewa, Maya, Andrij Kniaz, Zakliopki, Nazar Sawko, Nemae, Anastasija Prychod´ko, Natalija Wołkowa, Zoriana, 4 Kings, Gala, Switłana Łoboda, Inna Olijnik, Kisze, Ana, Eduard Romaniuta, Westa, Inszij Den, NikitA, Aleksandr Panajotow, Denis Barkanow, Ira Poizen, Mania, Tabu, GODO’, Obereżno i Lenara. Półfinał selekcji odbył się 8 lutego w studiu NTU, a jego prowadzącym został Timur Mirosznyczenko[104].

Dzięki decyzji jurorów do finału awansowało piętnastu wykonawców: Lenara, Goriaczyj szokolad, Tanja Briancewa, Denis Barkanow, Zakliopki, Natalija Wołkowa, 4 Kings, Ana, Switłana Łoboda, GODO’, Aleksandr Panajotow, Ira Poizen, Kisze, Tori Joy i NikitA, który ostatecznie wycofał się z udziału w selekcjach. 8 marca odbył się finał eliminacji, który poprowadzii Tumir Miroszniczenko i Maria Orłowa. Największe poparcie telewidzów i jurorów otrzymała w nim Switłana Łoboda z utworem „Be My Valentine”[105].

14 maja reprezentantka Ukrainy wystąpiła w drugim półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym w Moskwie i z szóstego miejsca awansowała do sobotniego finału[106]. W koncercie finałowym, odbywającym się 16 maja, zajęła dwunaste miejsce z 76 punktami na koncie[107].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2010[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku ukraiński nadawca wziął udział w 55. Konkursie Piosenki Eurowizji. Pierwotnie na reprezentanta kraju został wybrany wewnętrznie Wasyl Łazarowicz, którego konkursowa piosenka została wybrana przez jurorów i widzów w specjalnym koncercie organizowanym 6 marca w studiu NTU[108].

Z powodu zmiany menedżmentu stacji NTU, zorganizowany został drugi konkurs mający na celu wyłonienie reprezentanta Ukrainy w Konkursie Piosenki Eurowizji. W finale rozegranym 20 marca w Studiu Sawika Szustera w Kijowie, wystąpiło dwudziestu wykonawców: Witalij Kozłowski i Wasyl Łazarowicz, SH & BB (Bryats-Band i Spalahnuw Shifer), Matias, Zakliopki, Iwan Berezowskij, St'Ereo, Irina Rosenfeld, Szanis, Maks Barskich, Władisław Lewickij, Mia, Dazzle Dreams, Masza Sobko, Złata Ogniewicz, Mirra Gold, Natalija Walewska, Julia Voice, El Krawczuk i Alosza. Po zsumowaniu punktów od jurorów i widzów pierwsze miejsce zajęły ex aequo zajęły Masza Sobko i Alosza, która dzięki większemu poparciu jurorów wygrała możliwość reprezentowania Ukrainy w Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Oslo[109].

Po finale krajowych eliminacji zwycięska piosenka „To Be Free” została zdyskwalifikowana z konkursu z powodu zbyt wczesnej premiery. Zgodnie z regulaminem Konkursu Piosenki Eurowizji 2010, konkursowy utwór nie mógł być wydany publicznie przed 1 września 2009 roku; piosenka Aloszy ukazała się na jej płycie studyjnej z 2008 roku. Na miejsce „To Be Free” została wybrana inna piosenka – „Sweet People”[110]. Reprezentantka Ukrainy zaprezentowała ją 27 maja 2010 roku w drugim półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji i z siódmego miejsca awansowała do finału[111]. W koncercie finałowym, odbywającym się 29 maja, piosenkarka zajęła dziesiąte miejsce z wynikiem 108 punktów[112].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2011[edytuj | edytuj kod]

W 2011 roku krajowy nadawca NTU wziął udział w 56. Konkursie Piosenki Eurowizji. Reprezentant kraju został wyłoniony poprzez krajowe eliminacje eurowizyjne. Ukraińska stacja po raz pierwszy zdecydowała się na zorganizowanie koncertów ćwierćfinałowych, w których wystąpiło 33 uczestników: Jakow Smirnow, Zakliopki, El Krawczuk, Christina Kim, Aliona Kornejewa, Inna Woronowa, Daria Medowa, Para Normalnych, Eduard Romaniuta, Iwan Berezowskij, Bahroma, MetroPoly10, Neksi, Arina Domski, Witalij Galaj, Matias, Szanis, Natalia Pugaczowa, Żemczug, Armija i Wiera Warłamowa, Ołeksandr Kwarta, Władisław Lewickij, Dasz, Złata Ogniewicz, Anastasija Prychod´ko, Mika Newton, Mila Niticz, Pawło Tabakow, Jamala, Denis Powalij, Maksim Nowickij, Tanja Worżewa i Wroda. Koncerty ćwierćfinałowe odbyły się co tydzień od 31 października do 28 listopada. Z każdej rundy do półfinałów awansowały po trzy piosenki wybrane przez jurorów oraz po jednej, która wygrała w głosowaniu telewidzów. Dodatkowo cztery wyeliminowane piosenki, które zdobyły największe poparcie widzów, otrzymały tzw. „dziką kartę” zapewniającą miejsce w stawce półfinałowej[113]. W półfinałach, które odbyły się 5, 12 i 26 grudnia, wystąpiło 24 uczestników: Bahroma, Żemczug, Witalij Galaj, Neksi, Złata Ogniewicz, Para Normalnych, Tanja Worżewa, Władisław Lewickij, Mika Newton, Iwan Berezowskij, Szanis, Zakliopki, Aliona Korniejewa, Christina Kim, Denis Powalij, Anastasija Prychod´ko, Armija i Wiera Warłamowa, El Krawczuk, Jamala, Eduard Romaniuta, Mila Niticz, Pawło Tabakovw, Daria Medowa i Matias. Do finału zakwalifikowało się po pięciu faworytów jurorów oraz dwóch najwyżej ocenionych przez telewidzów uczestników[114].

26 lutego w Studiu Sawika Szustera odbył się wielki finał selekcji, w którym wystąpili: Złata Ogniewicz, Daria Medowa, Żemczug, Bahroma, Matias, Jamala, Mila Niticz, Aliona Korniejewa, Denis Powalij, El Krawczuk, Szanis, Witalij Galaj, Mika Newton, Eduard Romaniuta, Tanja Worżewa, Iwan Berezowskij, Zakliopki, Władisław Lewickij i Action. Koncert finałowy, który poprowadzili Sawik Szuster, Gaitana, Irina Rosenfeld, Ewgenija Własowa, Olesia Bacman, Irina Żurawska, Timur Mirosznyczenko i Tatjana Gonczarowa, wygrała Mika Newton z piosenką „Angel”[115]. Niedługo po zakończeniu finału selekcji, w mediach pojawiła się informacja o zmanipulowaniu wyników selekcji na korzyść Newton. Przez liczne kontrowersje krajowy nadawca postanowił zorganizować nowy finał krajowych eliminacji z udziałem zwyciężczyni oraz pozostałych dwóch finalistek eliminacji, czyli Jamali i Złaty Ognewycz. Nowego reprezentanta mieli wybrać telewidzowie[116][117]. Ostatecznie zdobywczynie drugiego i trzeciego miejsca w eliminacjach zrezygnowały z udziału w nowym finale, dzięki czemu Ukrainę w Konkursie Piosenki Eurowizji reprezentowała Mika Newton[118][119].

12 maja reprezentantka Ukrainy wystąpiła w drugim półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Düsseldorfie i z szóstego miejsca awansowała do finału[120]. W finale, który odbył się 14 maja, Mika Newton wystąpiła jako dwudziesta trzecia w kolejności i zajęła ostatecznie czwarte miejsce po zdobyciu 159 punktów, w tym m.in. maksymalnych not 12 punktów z Armenii, Azerbejdżanu i Słowacji[121].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2012[edytuj | edytuj kod]

W 2012 roku ukraiński nadawca NTU brał udział w 57. Konkursie Piosenki Eurowizji. Reprezentant Ukrainy został wybrany za pośrenictwem krajowych eliminacji eurowizyjnych, których finał odbył się 18 lutego w studiu NTU. Do rywalizacji zostało zakwalifikowanych dwudziestu jeden uczestników: Olga Szanis, Witalij Galaj, Maks Barskich, Ola Polakowa, Eduard Romaniuta, Liogkij Flirt, Igor Tatarenko, Michaiło Grickan, Masza Sazonowa i Tichon Lewczenko, Marta, Gaitana, Oksana Nesterenko, Rapira, Andrij Bogomolets, BONDarczuk, Renata, Treeorange, Nierealnyje, Uliana Rudakowa, Marietta i Lena Vołoszina[122]. Finał, który prowadzili Timur Mirosznyczenko i Tetiana Terechowa, głosami widzów i jurorów wygrała Gaitana z utworem „Be My Guest”[123].

24 maja piosenkarka wystąpiła w drugim półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Baku i z ósmego miejsca awansowała do finału[124]. W koncercie finałowym, który został rozegrany 26 maja, Gaitana wystąpiła jako przedostatnia, 25. w kolejności i zajęła piętnaste miejsce z 65 punktami na koncie[125].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2013[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku stacja NTU potwierdziła udział w 58. Konkursie Piosenki Eurowizji. Reprezentantem kraju został zwycięzca finału krajowych eliminacji, który został rozegrany 23 grudnia 2012 roku w studiu NTU. W koncercie, który poprowadzili Timur Mirosznyczenko, Tetiana Terechowa i Tatiana Gonczarowa, wzięło udział dwudziestu wykonawców: Oksana Pekun i Maksim Nowickij (wycofali się z konkursu po zaprezentowaniu piosenki na scenie), Marija Jaremczuk, Marietta, Dmitry Jaremczuk, Inesz, Złata Ogniewicz, Emotion, Gwozdiwczanka, RealIwanna, Tetjana Szirko, TriNiti, Ana Stesija, Alina Grosu, Dasza Medowa, Lena Kornejewa, Angelija, Eduard Romaniuta, Matwiej Wermijenko, DiO.Filmi i Dima Skalozubow. Głosami widzów i jurorów pierwsze miejsce zajęła Złata Ogniewicz z utworem „Gravity”[126][127][128].

14 maja reprezentantka Ukrainy wystąpiła w pierwszym półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Malmö[129] i z trzeciego miejsca awansowała do sobotniego finału[130]. 18 maja wystąpiła w wielkim finale konkursu i zajęła w nim trzecie miejsce z 214 punktami na koncie, w tym m.in. z maksymalnymi notami 12 punktów z Białorusi, Chorwacji, Mołdawii, Armenii i Azerbejdżanu[131]. Piosenkarce na scenie towarzyszył jeden z najwyższych ludzi na świecie – Igor Wowkowiński[132].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2014[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2013 roku krajowy nadawca NTU potwierdził swój udział w 59. Konkursie Piosenki Eurowizji[133]. Reprezentantem kraju po raz kolejny został laureat krajowych eliminacji eurowizyjnych. Finał selekcji odbył się 21 grudnia 2013 roku w studiu NTU, wzięło w nim udział dwudziestu wykonawców: Anna-Mariya, Roman Polonski, Uli Rud, Marietta, Stas Szurins, Anatolij Szparow, Natalija Walewska, Lissa Wassabi, Wołodimir Tkaczenko, Szanis, Wiktorija Petryk, Jewgen Litwinkowycz, NieAngeły, Illaria, Tetjana Szirko, Tania BerQ, Marija Jaremczuk, Wiktor Romanczenko, Anna Chodorowska i Lubimow. Finał selekcji, który prowadzili Timur Mirosznyczenko i Tetjana Terechowa, głosami widzów i jurorów wygrała Marija Jaremczuk z utworem „Tick-Tock”[134][135].

Po finale krajowych eliminacji zwycięsca piosenka została odświeżona. 6 maja piosenkarka zaprezentowała nową wersję utworu w pierwszym półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Kopenhadze i z piątego miejsca awansowała do finału[136]. W koncercie finałowym, który został rozegrany 10 maja, Marija Jaremczuk wystąpiła jako pierwsza w kolejności i zajęła ostatecznie szóste miejsce ze 113 punktami na koncie[137]. Podczas prezentacji na scenie piosenkarce towarzyszył Igor Kuleszyn tańczący na kołowrotku.

Konkurs Piosenki Eurowizji 2015[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2014 roku telewizja NTU ogłosił, że nie weźmie udziału w 60. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Wiedniu. Telewizja tłumaczyła swoją decyzję problemami finansowymi związanymi z konfliktem ukraińsko-rosyjskim i skierowaniem głównych środków publicznych na armię, służbę zdrowia oraz walkę z prorosyjskimi separatystami[138][139][140]. Przy okazji telewizja wyraziła nadzieję na udział w konkursie w 2016 roku[141].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2016[edytuj | edytuj kod]

W maju 2015 roku telewizja NTU potwierdziła udział w 61. Konkursie Piosenki Eurowizji[142][143]. Reprezentant kraju został wybrany za pośrednictwem krajowych eliminacji eurowizyjnych, do których zostało dopuszczonych osiemnastu wykonawców: Anastasija Prychod´ko, The Hardkiss, Tonia Matwienko, Władisław Kurasow, Ławika, Jamala, Aida Nikołajczuk, Switłana Tarabarowa, Brunettes Shoot Blondes, Arkadij Wojtiuk, Alloise, Japanda, NuAngels, Pur:Pur, Peaks of Kings, Wiktorija Petryk, Pringlez i SunSay. Kandydaci zostali podzieleni na dwa półfinały, które odbyły się 6 i 13 lutego 2016 roku w Pawilonach STB w Hostomelu. Z każdego półfinału do finału awansowało po trzech wykonawców z największą liczbą punktów od jurorów i widzów[144]. Producentem muzycznym widowisk był Konstantin Meladze.

W koncercie finałowym, który 21 lutego poprowadzili Dmitrj Tankowicz i Aleksander Pedan, wystąpili: Brunettes Shoot Blondes, NuAngels, The Hardkiss, Jamala, SunSay i Pur:Pur. Po zsumowaniu głosów jurorów i telewidzów pierwsze miejsce zajęli ex aequo The Hardkiss i Jamala, która wygrała głosowanie widzów, dzięki czemu została ogłoszona reprezentantką Ukrainy z utworem „1944” w Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Kijowie[145][146].

Po finale krajowych selekcji zwycięska piosenka wywołała kontrowersje. Utwór „1944” opowiadała o losach Tatarów krymskich podczas II wojny światowej, ich deportacji z kraju w 1944 roku oraz o sytuacji związanej z aneksją Krymu w 2014 roku. Propozycja wzbudziła kontrowersje z powodu politycznych odniesień historycznych w tekście, co doprowadziło do próby zablokowania występu piosenkarki przez rosyjskich deputowanych, w tym m.in. wiceszefa komisji ds. informacji Wadima Diengina[147][148]. Ostatecznie piosenka została dopuszczona do udziału w Konkursie Piosenki Eurowizji.

12 maja Jamala wystąpiła w drugim półfinale konkursu i z drugiego miejsca awansowała do finału[149]. W wielkim finale, który został rozegrany 14 maja, reprezentantka Ukrainy zajęła pierwsze miejsce z wynikiem 534 punktów, w tym 211 punktów od jurorów (2. miejsce) i 323 punktów od telewidzów (2. miejsce)[150]. Po finale konkursu Jamala otrzymała Nagrodę Artystyczną im. Marcela Bezençona[151][152].

Konkurs Piosenki Eurowizji 2017[edytuj | edytuj kod] O.Torvald, maj 2017

Dzięki wygranej Jamali w finale konkursu w 2016 roku, 62. Konkurs Piosenki Eurowizji odbędzie się na Ukrainie. We wrześniu 2016 roku ogłoszono, że konkurs odbędzie się w Międzynarodowym Centrum Wystawienniczym w Kijowie[153]. Premier Wołodymyr Hrojsman zapowiedział, że państwo wesprze organizatora kwotą 15 milionów euro[154]. 27 lutego 2017 roku ogłoszono, że konkurs poprowadzą: Ołeksandr Skiczko, Wołodymyr Ostapczuk i Timur Mirosznyczenko[155][156].

Reprezentant Ukrainy został wyłoniony poprzez krajowe eliminacje eurowizyjne. Do stawki selekcji dopuszczono dwudziestu czterech wykonawców, którymi zostali: SKAI, Lumiere, Monochromea, Laliko, Salto Nazad, MamaRika, Tayanna, Arsen Mirzojan, Letay, Mila Nytycz, Kuznecow, Aghiazma, Detacz, Rożden, Paniwałkowa, Illaria, Grupa Kuzmy Skriabina „Singing Pants”, O.Torvald, Anastasia Prudius, Witalij Kozłowski, Kadnaj, Melovin, Green Grey i Vivienne Mort. Uczestnicy zostali podzieleni na trzy półfinały, które odbyły się 4, 11 i 18 lutego 2017 roku w Kijowskim Instytucie Politechniki[157]. Producentem muzycznym konkursu ponownie został Konstantin Meladze. Głosami widzów i jurorów do finału awansowało po dwóch uczestników z każdego koncertu półfinałowego. Finalistami zostali: Salto Nazad, Melovin, O.Torvald, Illaria, Tayanna i Rożden. 25 lutego wystąpili w finale konkursu, którego prowadzącym został Sergij Prytula. Po zsumowaniu głosów jurorów i telewidzów pierwsze miejsce zajęli ex aequo Tayanna oraz zespół O.Torvald, który zajął lepsze miejsce w głosowaniu widzów (zajęli 2. miejsce, a Tayanna – 3. miejsce), dzięki czemu został ogłoszony reprezentantem gospodarza 62. Konkursu Piosenki Eurowizji[158].

13 maja zespół wystąpił w finale konkursu. Zajął w nim dwudzieste czwarte miejsce z 36 punktami na koncie, zajmując tym samym najniższy wynik w historii udziału Ukrainy w konkursie.

Konkurs Piosenki Eurowizji 2018[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu ukraińska telewizja potwierdziła udział w 63. Konkursie Piosenki Eurowizji[159]. W październiku ogłosiła zasady krajowych eliminacji i rozpoczęła zgłoszenia do konkursu[160]. Producentem muzycznym widowiska został kompozytor Rusłan Kwinta. Eliminacje zostały podzielone na dwa półfinały (10 i 17 lutego) oraz finał (24 lutego). Wszystkie koncerty odbyły się w Pałacu Kultury w Kijowie, poprowadził je Serhij Prytula.

W styczniu 2018 roku ogłoszono listę półfinalistów konkursu, którymi zostali: Constantine, Dilemma, Illaria, Ingret Kostenko, Julinoza, Kadnay, Kazka, Kozak System, Mountain Breeze, Pur: Pur, Serhij Babkin, The Erised, The Vyo, Vil’na i Yurcash. Uczestnicy zostali podzieleni na dwa półfinały, a do finału awansowali wykonawcy z największym poparciem telewidzów oraz komisji jurorskiej, w której skład weszli: Jamala, Andrij Danyłko i Ewgen Filatow. Do finału awansowali: Laud, Vil’na, The Erised (pierwszy półfinał), Melovin, Tayanna i Kadnay (drugi półfinał)[161]. Finał selekcji wygrał Melovin z piosenką „Under the Ladder”, za którą zdobył łącznie 11 punktów w głosowaniu telewidzów (1. miejsce) i jurorów (2. miejsce), dzięki czemu został ogłoszony reprezentantem Ukrainy w 63. Konkursie Piosenki Eurowizji, organizowanym w Lizbonie[162].

Uczestnictwo[edytuj | edytuj kod]

Ukraina uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 2003 roku. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich ukraińskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach[2].

Legenda:

     1. miejsce

     2. miejsce

     3. miejsce

Historia głosowania w finale (2003–2017)[edytuj | edytuj kod]

Poniższe tabele pokazują, którym krajom Ukraina przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw ukraińscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty[163].

Kraje, którym Ukraina przyznała najwięcej punktów:

Kraje, od których Ukraina otrzymała najwięcej punktów:

Legenda:

     1. miejsce

     2. miejsce

     3. miejsce

Konkursy Piosenki Eurowizji zorganizowane na Ukrainie[edytuj | edytuj kod]

Ukraina po raz pierwszy była gospodarzem Konkursu Piosenki Eurowizji w 2005 roku. Festiwal zorganizowano wówczas w Pałacu Sportu w Kijowie[5].

Nagrody im. Marcela Bezençona[edytuj | edytuj kod]

Nagrody im. Marcela Bezençona – trofea dla najlepszych konkurencyjnych piosenek w finale, które zostały po raz pierwszy rozdane podczas 47. Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego w Tallinnie w Estonii. Pomysłodawcami nagrody są: Christer Björkman (reprezentant Szwecji w 1992 roku, obecny Szef Delegacji Szwecji) oraz Richard Herrey (członek szwedzkiego zespołu Herreys, który wygrał Konkurs Piosenki Eurowizji 1984). Statuetka nosi nazwisko twórcy Konkursu Piosenki Eurowizji – Marcela Bezençona[165].

Nagrody przyznawane są obecnie w trzech kategoriach[165]:

Nagroda Dziennikarzy (zwycięzcę wybierają akredytowani dziennikarze) Nagroda Artystyczna (zwycięzcę wybierają komentatorzy konkursu) Nagroda Kompozytorska (zwycięzcę wybierają kompozytorzy biorący udział w konkursie)

Spis poniżej uwzględnia ukraińskich zdobywców Nagród im. Marcela Bezençona[165]:

Nagroda Dziennikarzy

Nagroda Artystyczna

↑ Daniel Ringby: New members to the ESC family? (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com. [dostęp 2017-04-15]. ↑ abUkraine in the Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurovision Song Contest 2004 Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Gordon Roxburgh: Ukraine wins the 2016 Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2017-02-26]. ↑ abcEurovision Song Contest 2005 Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Украина не будет принимать участие в Евровидении-2015 (ros.). ukranews.com. [dostęp 2017-02-25]. ↑ Kyiv 2005: Public relations play important role (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-05-15. [dostęp 2018-04-02]. ↑ Sietse Bakker: The end of a decade: Riga 2003 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-12-24. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Ralph Thommassen: The participants for this year? (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: 'Oleksandar Ponomariov to represent the Ukraine' (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2002-10-23. [dostęp 2017-04-15]. ↑ André Rodrigues: Ponomariov to sing Hasta la vista in Riga? (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-03-13. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Bjørn Erik Opheim: Ukraine: Hasta la vista online (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-03-21. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Martti Immonen: NTU received more than 50 songs (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-02-14. [dostęp 2014-08-03]. ↑ Martti Immonen: Philip Vella comes to Riga in Eurovision week (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-04-24. [dostęp 2014-08-03]. ↑ Sietse Bakker: Circus act to join Oleksandr on stage (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-05-11. [dostęp 2014-08-03]. ↑ André Rodrigues: Ukraine: rehearsal and press conference (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-05-20. [dostęp 2014-08-03]. ↑ Wouter van Vliet: Ukrainian presentation tonight (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-05-22. [dostęp 2014-08-03]. ↑ Eurovision Song Contest 2003 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Ukrainians send Ruslana Lyzhicko to 2004 contest (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-01-29. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Ruslana performs in front of press tent (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-05-07. [dostęp 2014-12-13]. ↑ Sietse Bakker: Ruslana: „I am not nervous at all” (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-05-14. [dostęp 2014-12-13]. ↑ Gordon Roxburgh: Serbia & Montenegro wins qualifier round (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-05-16. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurovision Song Contest 2004 Semi-Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurovision Song Contest 2004 Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: UKRAINE WINS EUROVISION SONG CONTEST 2004 (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-05-16. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Zwyciężczyni Eurowizji w Warszawie. vipnews.pl, 2004-06-09. [dostęp 2014-12-13]. ↑ Gordon Roxburgh: Smashing time for Ukraine, stage damaged! (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-05-05. [dostęp 2014-12-13]. ↑ Gordon Roxburgh: Serbia & Montenegro and Cyprus win awards (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-05-16. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Julia Ostromogilska: 'Eurovision 2005 in Kiev Sports Palace' (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-09-04. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: NTU and EBU confirm: Palats Sportu (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-09-06. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Palats Sportu 70% ready (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-03-13. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Stockselius to Ukraine next week (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-11-23. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Timeline: Battle for Ukraine (ang.). W: BBC [on-line]. news.bbc.co.uk, 2005-01-23. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Ukrainian broadcasters crossing over to opposition (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-11-26. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Reference Group to meet this weekend (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-11-30. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Situation in Ukraine still unstable (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-11-24. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Stockselius to Kiev, country still divided (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-11-29. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: KIEV 2005 NOT UNDER DISCUSSION (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-12-02. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Ukraine's supreme court rules election void (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-12-04. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Kiev 2005: Official statement Reference Group (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-12-13. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: Renovation of Palats Sportu has begun (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-12-26. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Palats Sportu '95 percent ready' (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-04-12. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: NTU President doubts about Palats Sportu expenses (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-04-27. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: 'Palats Sportu must be finished by 20 April' (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-02-27. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: Kyiv: The stage is taking shape (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-05-04. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Palats Sportu scene is getting ready (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-05-11. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: Sports Palace renovation to start in February (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-10-01. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: NTU trying to solve problems under time pressure (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-04-10. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Julia Ostromogilska: Ukraine provides budget of 3,3 million Euro (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-09-19. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Julia Ostromogilska: EBU to decide about Kiev 2005 (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-06-16. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Julia Ostromogilska: Kiev's hotel capacity increases even more (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-07-23. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Preparations for Kiev: slow but on schedule (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-02-08. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Jarmo Siim: Ukraine: no visa for EU citizens (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-03-09. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Yuschenko suspends visa regulations (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-04-01. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Edwin van Gorp: General producer 2005 appointed (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-08-10. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: Tarmo Krimm starts investigation on venues (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-08-16. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Masha and Pasha host the contest (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-05-04. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Julija Ostromogilska: Ukraine: internet, sms and televote (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-07-28. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Julija Ostromogilska: Update: Low interest in Ukrainian selections (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-09-24. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Roel Philips: The 75 Ukrainian finalists announced (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-11-13. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Aija Medinika: Ukraine: Verka Serduchka withdraws (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-11-04. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Ukraine: the draw has been revealed (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-11-07. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Ukraine: Stand.Up wins first semifinal (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-11-15. [dostęp 2018-04-03]. ↑ NeDilya second Ukrainian finalist (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-11-21. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Ukraine: Tayana wins exciting third semifinal (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-11-29. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Ex-Presidenti wins fourth semifinal in Ukraine (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-12-05. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Yurcash wins fifth Ukrainian semifinal (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-12-12. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Sheona defeats Tiana Ravi by 0,03% (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-12-20. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Corrected outcome sixth semifinal Ukraine (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-12-22. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Ukraine: Foxy wins seventh semifinal (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-12-26. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Ukraine: Viktor Pavlik wins 8th semifinal (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-01-03. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Ukraine: Sergei Gavrilov wins 9th semifinal (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-01-10. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Daleko wins 10th semifinal in Ukraine (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-01-16. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Clear victory for Ani Lorak in Ukraine (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-01-23. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Ukraine: Talita Kum selected in 12th semifinal (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-01-31. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Ukraine: Lourdes wins 13th semifinal (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-02-07. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: Julia Korjinskaya wins 14th semifinal in Ukraine (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-02-14. [dostęp 2018-04-03]. ↑ ab Sietse Bakker: Volya wins last semifinal in Ukraine (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-02-21. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Ukrainian Semi-Final 2005 (ang.). natfinals.50webs.com. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Sietse Bakker: NTU reacts on national final problems (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-01-19. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Ukrainian national final 2005 (ang.). natfinals.50webs.com. [dostęp 2018-04-03]. ↑ Roel Philips: Ukrainian final ends with political farce: Greenjolly! (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-02-27. [dostęp 2017-04-15]. ↑ "Razom nas bahato" na Eurowizji i na płycie w Polsce (pol.). W: Wirtualna Polska [on-line]. muzyka.wp.pl, 2005-03-02. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: EBU investigates Ukrainian song (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-03-04. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sietse Bakker: Lyrics Ukrainian song to change (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-03-07. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: EBU accepts new lyrics by Greenjolly (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-03-14. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: Greenjolly to sing in eight languages (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-03-30. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurowizja 2005: Ukraińcy zaśpiewają po polsku (pol.). W: Wirtualna Polska [on-line]. muzyka.wp.pl, 2005-04-13. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: Ukrainian song flirting with disqualification (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-03-01. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Roel Philips: Protest action against Greenjolly in Kiev (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-03-02. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurovision Song Contest 2005 Final (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Ukrainian National Final 2006 ↑ Eurovision Song Contest 2006 (Semi-Final) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurovision Song Contest 2006 (Final) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Ukrainian National Final 2007 ↑ Verka Serduchka – Dancing Lasha Tumbai (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Benny Royston: Verka sang Russia Goodbye? (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2007-05-13. [dostęp 2017-04-15]. ↑ UKRAIŃSKI WIŚNIEWSKI! (pol.). W: Interia.pl [on-line]. www.muzyka.interia.pl, 2007-07-04. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurovision Song Contest 2007 Final ↑ Ukrainian National Final 2008 ↑ Eurovision Song Contest Second-Semifinal 2008 ↑ Eurovision Song Contest 2008 Final ↑ Andreas Schacht: CONGRATULATIONS RUSSIA! (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2008-05-28. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Ukrainian Semi Final 2009 ↑ Ukrainian National Final 2009 ↑ Eurovision Song Contest 2009 First-Semifinal ↑ Eurovision Song Contest 2009 Final ↑ Ukrainian National Final 2010 (1) ↑ Ukrainian National Final 2010 (2) ↑ Post > Alyosha to represent Ukraine at Eurovision with ‘Sweet People’ as her song ↑ Eurovision Song Contest 2010 Second Semi-Final ↑ Eurovision Song Contest 2010 Final ↑ Ukrainian Quarter-Finals 2011 ↑ Ukrainian Semi-Finals 2011 ↑ Ukrainian National Final 2011 ↑ Olena Omelyanchuk: Ukraine: a new final! (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2011-02-28. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Oksana Faryna: Scandal-tainted vote goes to Mika Newton (ang.). W: Kyiv Post [on-line]. kyivpost.com, 2011-03-04. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Olena Omelyanchuk: Mika Newton confirmed as Ukrainian representative (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2011-03-02. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Victor M. Escudero: Mika Newton, an angel from Ukraine (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2011-04-16. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurovision Song Contest 2011 Second Semi-Final ↑ Eurovision Song Contest 2011 Final ↑ Ukrainian National Final 20120 ↑ Ukrainian National Final 2012 ↑ Eurovision Song Contest 2012 Second Semi-Final ↑ Eurovision Song Contest 2012 Final ↑ Ukrainian National Final 2013 ↑ Olena Omelyanchuk: Zlata Ognevich is a happy winner in Ukraine. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Tomasz Piątkowski: Zlata Ognevich triumfuje!. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2012-12-23. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Jarmo Siim: Draw results: Who's in which Semi-Final? (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-01-17. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurovision Song Contest 2013 First Semi-Final ↑ Eurovision Song Contest 2013 Final ↑ Marco Brey: Ukraine invites us to a surreal fantasy (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-05-10. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sanjay (Sergio) Jiandani: Eurovision 2014: Ukraine confirms participation (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2013-10-23. [dostęp 2013-11-02]. ↑ Ukrainian National Final 2014 ↑ Ołena Omelianczuk: Maria Yaremchuk is the Ukrainian winner! (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-12-21. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Eurovision Song Contest 2014 First Semi-Final ↑ Eurovision Song Contest 2014 Final ↑ Украина берет тайм-аут в конкурсе Евровидение на год (ros.). 1tv.com.ua, 2014-09-19. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Sanjay (Sergio) Jiandani: Ukraine: NTU will not participate in Eurovision 2015 (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2014-09-19. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Tomasz Piątkowski: Ukraina wycofuje się (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2014-09-19. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Ervin Juhász: Ukraine withdraws from Eurovision! (ang.). W: ESC Bubble [on-line]. escbubble.com, 2014-09-19. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Украина примет участие в Евровидении-2016 (ros.). W: Apostrophe [on-line]. www.apostrophe.com.ua, 2015-05-23. [dostęp 2015-05-24]. ↑ Україна буде представлена на "Євробаченні 2016" (ukr.). tsn.ua, 2015-05-25. [dostęp 2015-06-03]. ↑ Ukrainian Semi-Finals 2016 ↑ Джамала представлятиме Україну на Євробаченні-2016! (ukr.). 1tv.com.ua, 2016-02-21. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Ołena Omelańczuk: Jamala will represent Ukraine in Stockholm! (ang.). eurovision.tv, 2016-02-21. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Na Eurowizję z piosenką o Tatarach krymskich (pol.). W: TVN24 [on-line]. www.tvn24.pl, 2016-02-22. [dostęp 2016-02-25]. ↑ Mark Brown: Ukraine's Eurovision entry takes aim at Russian oppression (ang.). W: The Guardian [on-line]. www.theguardian.com, 2016-22-22. [dostęp 2016-02-25]. ↑ Eurovision Song Contest 2016 Second Semi-Final ↑ [Eurovision Song Contest 2016 Final] ↑ Mathilde Albinsson: De prisades redan innan Eurovision Song Contest 2016 – vann Marcel Bezençon Award (szw.). W: Sveriges Television [on-line]. svt.se, 2016-05-14. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Gordon Roxburgh: Winners of the Marcel Bezençon Awards 2016 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2016-05-15. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Paul Jordan: Kyiv to host Eurovision 2017! (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2016-09-09. [dostęp 2016-09-09]. ↑ Hana Leakey: Ukraine: Host City Debate Continues (ang.). W: Euro Voix [on-line]. eurovoix.com, 2016-07-27. [dostęp 2016-07-27]. ↑ Paul Jordan: Let's hear it for the boys! Meet the hosts of Eurovision 2017 (ang.). eurovision.tv, 2017-02-27. [dostęp 2017-02-27]. ↑ Обрано команду ведучих Євробачення-2017 (ukr.). 1tv.com.ua, 2017-02-27. [dostęp 2017-02-27]. ↑ Ukrainian Semi-Finals 2017 ↑ Ukrainian National Final 2017 ↑ Sanjay (Sergio) Jiandani: Ukraine: UA:PBC confirms participation in Eurovision 2018 (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2017-08-23. [dostęp 2018-01-16]. ↑ Руслан Квінта став музичним продюсером Національного відбору «Євробачення-2018» (ukr.). eurovision.stb.ua, 2017-10-10. [dostęp 2018-01-16]. ↑ Україна обрала ще трьох фіналістів нацвідбору на Євробачення-2018 (ukr.). 1tv.com.ua, 2018-02-17. [dostęp 2018-02-25]. ↑ MELOVIN представить Україну на Євробаченні-2018 (ukr.). 1tv.com.ua, 2018-02-24. [dostęp 2018-02-25]. ↑ Points to and from UKRAINE (ang.). www.eurovisioncovers.co.uk. [dostęp 2017-04-15]. ↑ Paul Jordan: Kyiv to host Eurovision 2017! (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2017-02-25]. ↑ abcMarcel Bezençon Award - an introduction (ang.). W: Pop Light [on-line]. www.poplight.zitiz.se. [dostęp 2013-06-22].
Источник: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ukraina_w_Konkursie_Piosenki_Eurowizji


Поделись с друзьями



Рекомендуем посмотреть ещё:



Похожие новости


Отдых в Черногории в 2018 году: достопримечательности, пляжи, города, курорты
Образование | Год собаки 2018
Какое будет лето 2018 года
Какой будет 2018 год. Предсказания экстрасенсов
Фильмы, которые выйдут в 2018 году
Изменения с ПДД с 1 апреля 2018 года
Новогодняя вечеринка дома: 11 правил успешного проведения!


Украина примет участие в «Евровидении» 2018 года
Украина примет участие в «Евровидении» 2018 года


Новости шоубизнеса России и мировой сцены на
Самые красивые азербайджанки (23 фото)



ШОКИРУЮЩИЕ НОВОСТИ